"Harry Potter": Chapters 10–13 — The Troll, the First Match, the Mirror and a Secret (short retelling in Polish)

Original

Rozdział 10: Halloween i troll

Dziewczynka z gęstymi włosami, Hermiona, nie ma przyjaciół, bo wszystkich irytuje swoją mądrością. W dzień Halloween ktoś ją obraża i dziewczynka zamyka się w łazience, żeby się wypłakać. (The girl with bushy hair, Hermione, has no friends, because her cleverness annoys everyone. On Halloween someone hurts her feelings, and she locks herself in the toilets to cry.)

W środku uczty do sali wpada nauczyciel w turbanie i krzyczy, że w lochach jest troll. Po tych słowach mdleje. (In the middle of the feast a teacher in a turban rushes into the hall shouting that there is a troll in the dungeons. Then he faints.) Wszyscy uczniowie mają wrócić do swoich pokoi, ale Harry i Ron przypominają sobie, że Hermiona nic nie wie o niebezpieczeństwie, i biegną ją szukać. (All students are told to go back to their common rooms, but Harry and Ron remember that Hermione knows nothing about the danger, and they run to find her.)

Znajdują ją w łazience, w której troll właśnie niszczy kabiny i umywalki. Chłopcy odciągają jego uwagę, a Ron, niespodziewanie dla samego siebie, używa prostego zaklęcia, które unosi maczugę potwora w górę. (They find her in the toilets, where the troll is smashing the cubicles and sinks. The boys distract it, and Ron, to his own surprise, uses a simple spell that lifts the monster's club into the air.) Maczuga spada trollowi na głowę i potwór pada nieprzytomny. (The club falls on the troll's head, and the monster drops to the floor, knocked out.) Gdy nauczyciele przybiegają, Hermiona kłamie, żeby chłopców nie ukarano. Od tego dnia cała trójka jest nierozłączna. (When the teachers come running, Hermione lies so that the boys will not be punished. From that day on the three of them are inseparable.)

Podczas całego zamieszania Harry zauważa jednak coś dziwnego: nauczyciel eliksirów ma poszarpaną, krwawiącą nogę. (In all the commotion, though, Harry notices something strange: the Potions teacher has a torn, bleeding leg.) Wygląda to tak, jakby ktoś tego wieczoru próbował wejść do zakazanego korytarza i został pogryziony przez psa. (It looks as if someone tried to get into the forbidden corridor that evening and was bitten by the dog.)

Rozdział 11: Pierwszy mecz quidditcha

Quidditch to gra, w której zawodnicy latają na miotłach i gonią kilka piłek naraz. Najważniejszy jest szukający, który musi złapać maleńką, skrzydlatą złotą piłeczkę. (Quidditch is a game in which players fly on broomsticks and chase several balls at once. The most important player is the Seeker, who has to catch a tiny winged golden ball.) Harry trenuje po kryjomu, a przed pierwszym meczem dostaje od nieznanego nadawcy bardzo szybką miotłę. (Harry trains in secret, and before his first match an unknown sender gives him a very fast broomstick.)

W dniu meczu trybuny są pełne. W pewnej chwili miotła Harry'ego zaczyna się szarpać, kręcić i podskakiwać, jakby chciała go zrzucić. (On match day the stands are full. At one point Harry's broom starts jerking, spinning and bucking as if it wants to throw him off.) Chłopiec jakimś cudem trzyma się jej jedną ręką i tylko Hermiona zauważa, że ktoś patrzy na niego nie mrugając i szepcze zaklęcie. (Somehow Harry hangs on with one hand, and only Hermione notices that someone is staring at him without blinking and muttering a spell.) Biegnie więc na trybunę nauczycieli i podpala skraj szaty nieprzyjemnego nauczyciela eliksirów, który traci koncentrację. (So she runs to the teachers' stand and sets fire to the edge of the unpleasant Potions teacher's robes, and he loses his concentration.)

Miotła nagle się uspokaja. Harry wraca do gry i po chwili łapie złotą piłeczkę, a właściwie prawie ją połyka, bo wpada mu prosto do buzi. (The broom suddenly calms down. Harry gets back into the game and soon catches the golden ball — or rather almost swallows it, because it flies straight into his mouth.) Dom odnosi zwycięstwo, a trójka przyjaciół jest pewna, że sprawcą był nauczyciel eliksirów. (His house wins, and the three friends are sure the Potions teacher was behind it.) Hagrid jednak twierdzi, że nauczyciele Hogwartu nie robią takich rzeczy, i niechcący zdradza, że pies strzeże czegoś, co należy do pewnego znanego człowieka. (Hagrid, however, insists that Hogwarts teachers do not do such things, and accidentally lets slip that the dog is guarding something that belongs to a certain famous man.)

Rozdział 12: Zwierciadło

Zbliżają się święta. Większość uczniów wyjeżdża do domów, a Harry po raz pierwszy w życiu dostaje prezenty: ręcznie robiony sweter od przyjaciół i coś niezwykłego bez podpisu. (Christmas is coming. Most students go home, and for the first time in his life Harry gets presents: a hand-knitted jumper from his friends and something unusual with no name on it.) To peleryna, która zmienia właściciela w niewidzialnego. Do tego dołączony jest list: należała kiedyś do jego ojca. (It is a cloak that makes its owner invisible. A note comes with it: it once belonged to his father.)

W nocy Harry zakrada się pod peleryną do biblioteki i szuka książek o wiadomej tajemnicy. Przypadkiem wychodzi z niej z krzykiem, który ściąga woźnego, więc ucieka w pierwsze lepsze drzwi. (At night Harry sneaks into the library under the cloak and looks for books about the mystery. By accident a book bursts out screaming, which brings the caretaker running, so Harry escapes through the first door he finds.) Za drzwiami stoi duże, bogato zdobione lustro, w którym Harry widzi swoich rodziców i całą rodzinę, której nigdy nie poznał. (Behind the door stands a large, richly decorated mirror, in which Harry sees his parents and his whole family, whom he never knew.)

Wraca tam kolejnej nocy i jeszcze następnej, jakby chciał zostać z nimi na zawsze. Ron zagląda do lustra i widzi siebie jako kapitana drużyny, najlepszego ucznia w szkole. (He comes back the next night, and the night after that, as if he wanted to stay with them forever. Ron looks into the mirror and sees himself as team captain and the best student in the school.) Wreszcie trafia na nich dyrektor i tłumaczy, że lustro pokazuje najgłębsze pragnienie człowieka. Ludzie potrafią w nie wpatrywać się całymi latami i oszaleć. (In the end the headmaster finds them and explains that the mirror shows a person's deepest desire. People have stared into it for years and gone mad.) Następnego dnia lustro zostaje przeniesione w inne miejsce, a Harry obiecuje, że już go nie będzie szukał. (The next day the mirror is moved somewhere else, and Harry promises not to look for it any more.)

Rozdział 13: Nicolas Flamel

Harry nie przestaje myśleć o pilnie strzeżonej paczce z banku i o tym, co może ukrywać pies. W jednej z czekoladowych żab trafia na kartę z nazwiskiem pewnego starego alchemika. (Harry cannot stop thinking about the closely guarded package from the bank and what the dog might be hiding. In one of the chocolate frogs he finds a card with the name of an old alchemist.) Skądś zna to nazwisko i nie może sobie przypomnieć skąd. (He knows that name from somewhere but cannot remember where.)

Podczas rozmowy Hagrid niechcący wymienia jeszcze jedno słowo, a trójka przyjaciół szuka go w bibliotece, w podręcznikach, w starych księgach. Nic nie znajdują. (While they are chatting, Hagrid accidentally mentions another word, and the three friends search for it in the library, in textbooks and in old books. They find nothing.) Hermiona, która na święta wzięła do domu grubą książkę, wreszcie przypomina sobie, że widziała tam to nazwisko. (Hermione, who took a thick book home for Christmas, finally remembers seeing the name there.)

Okazuje się, że ten człowiek stworzył Kamień Filozoficzny, który zmienia metal w złoto i daje nieśmiertelność. Ma ponad sześćset lat i mieszka spokojnie z żoną. (It turns out that this man created the Philosopher's Stone, which turns metal into gold and gives eternal life. He is over six hundred years old and lives quietly with his wife.) Teraz wszystko się układa: to właśnie kamień leży ukryty pod łapami psa, a ktoś chce go ukraść. (Now everything falls into place: the stone is hidden under the dog's paws, and someone wants to steal it.) Przyjaciele są pewni, że złodziejem będzie nauczyciel eliksirów i postanawiają go obserwować. (The friends are certain that the thief will be the Potions teacher, and they decide to keep an eye on him.)


Read without translation

Rozdział 10: Halloween i troll

Dziewczynka z gęstymi włosami, Hermiona, nie ma przyjaciół, bo wszystkich irytuje swoją mądrością. W dzień Halloween ktoś ją obraża i dziewczynka zamyka się w łazience, żeby się wypłakać.

W środku uczty do sali wpada nauczyciel w turbanie i krzyczy, że w lochach jest troll. Po tych słowach mdleje. Wszyscy uczniowie mają wrócić do swoich pokoi, ale Harry i Ron przypominają sobie, że Hermiona nic nie wie o niebezpieczeństwie, i biegną ją szukać.

Znajdują ją w łazience, w której troll właśnie niszczy kabiny i umywalki. Chłopcy odciągają jego uwagę, a Ron, niespodziewanie dla samego siebie, używa prostego zaklęcia, które unosi maczugę potwora w górę. Maczuga spada trollowi na głowę i potwór pada nieprzytomny. Gdy nauczyciele przybiegają, Hermiona kłamie, żeby chłopców nie ukarano. Od tego dnia cała trójka jest nierozłączna.

Podczas całego zamieszania Harry zauważa jednak coś dziwnego: nauczyciel eliksirów ma poszarpaną, krwawiącą nogę. Wygląda to tak, jakby ktoś tego wieczoru próbował wejść do zakazanego korytarza i został pogryziony przez psa.

Rozdział 11: Pierwszy mecz quidditcha

Quidditch to gra, w której zawodnicy latają na miotłach i gonią kilka piłek naraz. Najważniejszy jest szukający, który musi złapać maleńką, skrzydlatą złotą piłeczkę. Harry trenuje po kryjomu, a przed pierwszym meczem dostaje od nieznanego nadawcy bardzo szybką miotłę.

W dniu meczu trybuny są pełne. W pewnej chwili miotła Harry'ego zaczyna się szarpać, kręcić i podskakiwać, jakby chciała go zrzucić. Chłopiec jakimś cudem trzyma się jej jedną ręką i tylko Hermiona zauważa, że ktoś patrzy na niego nie mrugając i szepcze zaklęcie. Biegnie więc na trybunę nauczycieli i podpala skraj szaty nieprzyjemnego nauczyciela eliksirów, który traci koncentrację.

Miotła nagle się uspokaja. Harry wraca do gry i po chwili łapie złotą piłeczkę, a właściwie prawie ją połyka, bo wpada mu prosto do buzi. Dom odnosi zwycięstwo, a trójka przyjaciół jest pewna, że sprawcą był nauczyciel eliksirów. Hagrid jednak twierdzi, że nauczyciele Hogwartu nie robią takich rzeczy, i niechcący zdradza, że pies strzeże czegoś, co należy do pewnego znanego człowieka.

Rozdział 12: Zwierciadło

Zbliżają się święta. Większość uczniów wyjeżdża do domów, a Harry po raz pierwszy w życiu dostaje prezenty: ręcznie robiony sweter od przyjaciół i coś niezwykłego bez podpisu. To peleryna, która zmienia właściciela w niewidzialnego. Do tego dołączony jest list: należała kiedyś do jego ojca.

W nocy Harry zakrada się pod peleryną do biblioteki i szuka książek o wiadomej tajemnicy. Przypadkiem wychodzi z niej z krzykiem, który ściąga woźnego, więc ucieka w pierwsze lepsze drzwi. Za drzwiami stoi duże, bogato zdobione lustro, w którym Harry widzi swoich rodziców i całą rodzinę, której nigdy nie poznał.

Wraca tam kolejnej nocy i jeszcze następnej, jakby chciał zostać z nimi na zawsze. Ron zagląda do lustra i widzi siebie jako kapitana drużyny, najlepszego ucznia w szkole. Wreszcie trafia na nich dyrektor i tłumaczy, że lustro pokazuje najgłębsze pragnienie człowieka. Ludzie potrafią w nie wpatrywać się całymi latami i oszaleć. Następnego dnia lustro zostaje przeniesione w inne miejsce, a Harry obiecuje, że już go nie będzie szukał.

Rozdział 13: Nicolas Flamel

Harry nie przestaje myśleć o pilnie strzeżonej paczce z banku i o tym, co może ukrywać pies. W jednej z czekoladowych żab trafia na kartę z nazwiskiem pewnego starego alchemika. Skądś zna to nazwisko i nie może sobie przypomnieć skąd.

Podczas rozmowy Hagrid niechcący wymienia jeszcze jedno słowo, a trójka przyjaciół szuka go w bibliotece, w podręcznikach, w starych księgach. Nic nie znajdują. Hermiona, która na święta wzięła do domu grubą książkę, wreszcie przypomina sobie, że widziała tam to nazwisko.

Okazuje się, że ten człowiek stworzył Kamień Filozoficzny, który zmienia metal w złoto i daje nieśmiertelność. Ma ponad sześćset lat i mieszka spokojnie z żoną. Teraz wszystko się układa: to właśnie kamień leży ukryty pod łapami psa, a ktoś chce go ukraść. Przyjaciele są pewni, że złodziejem będzie nauczyciel eliksirów i postanawiają go obserwować.