"The Key to a New Home": Part 9 — A Story in Front of the Whole Class (a fairy tale in Polish with translation)

Część 9: Historia przed całą klasą

W dniu konkursu w klasie jest bardzo cicho. Dzieci po kolei wychodzą na środek i opowiadają swoje historie. (On the day of the competition the classroom is very quiet. One by one the children come to the front and tell their stories.) Zosia mówi o wakacjach u dziadków na wsi. Kuba, ku zdziwieniu wszystkich, opowiada o tym, jak bał się pierwszego dnia w tej szkole, bo też kiedyś był nowy. (Zosia talks about her holidays at her grandparents' in the countryside. Kuba, to everyone's surprise, tells them how scared he was on his first day at this school, because he was once the new boy too.) Taras patrzy na niego i nagle rozumie, dlaczego Kuba był dla niego taki niemiły. (Taras looks at him and suddenly understands why Kuba was so unkind to him.)

Na końcu przychodzi kolej Tarasa. Nogi ma jak z waty, ale wychodzi na środek i bierze głęboki oddech. (Finally it is Taras's turn. His legs feel like jelly, but he walks to the front and takes a deep breath.) „Moja historia nazywa się «Chłopiec i krasnal»” — zaczyna. ("My story is called 'The Boy and the Dwarf'," he begins.) Opowiada o walizkach i autobusie, o chlebie i bułce, o psie nad rzeką i o burzy, kiedy zgasło światło. (He talks about the suitcases and the bus, about chleb and bułka, about the dog by the river and about the storm when the lights went out.) Nie mówi tylko, że krasnal naprawdę rozmawiał. Mówi, że „każdy, kto przyjeżdża do nowego miasta, potrzebuje swojego krasnala”. (The only thing he doesn't say is that the dwarf really talked. He says that "everyone who comes to a new city needs a dwarf of their own".)

Kilka razy się myli, raz zapomina słowa, ale nikt się nie śmieje. Kiedy kończy, w klasie przez chwilę jest zupełnie cicho. (He makes a few mistakes and once forgets a word, but nobody laughs. When he finishes, the classroom is completely silent for a moment.) Potem Kuba zaczyna klaskać pierwszy, a za nim cała klasa. (Then Kuba is the first to start clapping, and the whole class joins in.)

Pani Ewa ma łzy w oczach. Historia Tarasa zostaje wybrana na apel, razem z historią Kuby. (Ms Ewa has tears in her eyes. Taras's story is chosen for the assembly, together with Kuba's.) Na przerwie Kuba podchodzi do Tarasa i patrzy w podłogę. „Przepraszam za tamto. Byłem głupi”. (At break Kuba comes up to Taras and stares at the floor. "Sorry about before. I was stupid.") „Nic się nie stało” — odpowiada Taras. To zdanie zna już bardzo dobrze, bo słyszał je wiele razy, kiedy to on popełniał błędy. ("Nic się nie stało" (it's fine), Taras replies. He knows this sentence very well by now, because he has heard it many times when he was the one making mistakes.)