"Harry Potter": Chapter 1 — The Dursleys and the Baby on the Doorstep (short retelling in Polish)

Original

Rozdział 1: Dziwny wtorek na Privet Drive

Państwo Dursleyowie mieszkają w zwykłym domu przy ulicy Privet Drive i bardzo pilnują, żeby nikt nie uznał ich za dziwnych. (The Dursleys live in an ordinary house on Privet Drive, and they work very hard to make sure nobody ever thinks they are strange.) Pan Dursley kieruje firmą, która produkuje świdry. Jest potężny, ma wąsy i prawie nie widać mu szyi. (Mr Dursley runs a company that makes drills. He is a big man with a moustache and hardly any neck.) Jego żona jest chuda, jasnowłosa i ma wyjątkowo długą szyję, której używa do zaglądania sąsiadom przez płot. (His wife is thin and blonde, with an unusually long neck that comes in handy for peering over the fence at the neighbours.) Mają małego synka Dudleya i uważają go za najwspanialsze dziecko pod słońcem. (They have a little son called Dudley, and they think he is the most wonderful child in the world.)

Dursleyowie mają jednak sekret, którego boją się jak ognia. Siostra pani Dursley wyszła za mąż za człowieka z zupełnie innego świata. (But the Dursleys have a secret they dread more than anything. Mrs Dursley's sister married a man from a completely different world.) Od lat nie utrzymują kontaktu, a pani Dursley woli udawać, że żadnej siostry nigdy nie miała. (They have not been in touch for years, and Mrs Dursley prefers to pretend she never had a sister at all.) Samo nazwisko tej rodziny wystarcza, żeby w domu zrobiło się cicho i niezręcznie. (Just mentioning that family's name is enough to make the house go quiet and awkward.)

Pewnego wtorku pan Dursley jedzie do pracy i zaczyna widzieć rzeczy, które nie mają sensu. Na rogu ulicy siedzi kot, który zdaje się czytać tabliczkę z nazwą ulicy. (One Tuesday, on his way to work, Mr Dursley starts seeing things that make no sense. A cat is sitting on the street corner and seems to be reading the street sign.) W mieście kręcą się ludzie w długich, kolorowych płaszczach, a w powietrzu w środku dnia latają sowy. (People in long, colourful cloaks are wandering around town, and owls are flying about in broad daylight.) Na dodatek ktoś przy kawie szepcze o jakimś zniknięciu i o ludziach o dziwnym nazwisku, które Dursley zna aż za dobrze. (On top of that, someone in a café is whispering about a disappearance and about people with a strange surname that Mr Dursley knows only too well.) Wieczorem postanawia, że to zbieg okoliczności, i nic nie mówi żonie. (In the evening he decides it was all a coincidence and says nothing to his wife.)

Gdy zapada noc, kot spod domu zmienia się w surową kobietę w okularach. Chwilę później pojawia się starszy mężczyzna z długą srebrną brodą i dziwnym urządzeniem, którym gasi uliczne latarnie. (When night falls, the cat outside the house turns into a stern woman in glasses. A moment later an old man appears, with a long silver beard and an odd device that he uses to put out the street lamps.) Rozmawiają przyciszonymi głosami. Najgroźniejszy czarnoksiężnik ich czasów zniknął po tym, jak próbował zabić roczne dziecko. (They talk in low voices. The most dangerous dark wizard of their time has vanished after trying to kill a one-year-old child.) Rodzice dziecka zginęli, a ono samo przeżyło z blizną na czole w kształcie błyskawicy. (The child's parents were killed, but the boy himself survived, with a lightning-shaped scar on his forehead.) Starszy czarodziej uważa, że chłopiec powinien dorastać z jedynymi krewnymi, jacy mu zostali. Kobieta w okularach protestuje, bo uważa tych ludzi za nieznośnych. (The old wizard believes the boy should grow up with the only relatives he has left. The woman in glasses objects, because she finds those people unbearable.)

W ciemności słychać ryk silnika i z nieba opada ogromny motocykl, na którym siedzi olbrzymi, zarośnięty mężczyzna. W ramionach trzyma owinięte w koc niemowlę. (An engine roars in the darkness, and a huge motorbike comes down from the sky. On it sits an enormous, shaggy man holding a baby wrapped in a blanket.) Czarodzieje kładą dziecko na progu domu i zostawiają przy nim list z wyjaśnieniami. (The wizards lay the child on the doorstep and leave a letter beside him explaining everything.) Mężczyzna ociera łzy, a potem cała trójka odchodzi, bo w tę noc w całym kraju ludzie z tajemnego świata świętują koniec złych czasów. (The big man wipes away his tears, and then all three of them leave, because that night people from the secret world all over the country are celebrating the end of dark times.) Mały chłopiec śpi spokojnie na zimnym progu i jeszcze nie wie, że dziesięć lat spędzi w komórce pod schodami, zanim dowie się, kim naprawdę jest. (The little boy sleeps peacefully on the cold doorstep. He does not yet know that he will spend ten years in a cupboard under the stairs before he finds out who he really is.)


Read without translation

Rozdział 1: Dziwny wtorek na Privet Drive

Państwo Dursleyowie mieszkają w zwykłym domu przy ulicy Privet Drive i bardzo pilnują, żeby nikt nie uznał ich za dziwnych. Pan Dursley kieruje firmą, która produkuje świdry. Jest potężny, ma wąsy i prawie nie widać mu szyi. Jego żona jest chuda, jasnowłosa i ma wyjątkowo długą szyję, której używa do zaglądania sąsiadom przez płot. Mają małego synka Dudleya i uważają go za najwspanialsze dziecko pod słońcem.

Dursleyowie mają jednak sekret, którego boją się jak ognia. Siostra pani Dursley wyszła za mąż za człowieka z zupełnie innego świata. Od lat nie utrzymują kontaktu, a pani Dursley woli udawać, że żadnej siostry nigdy nie miała. Samo nazwisko tej rodziny wystarcza, żeby w domu zrobiło się cicho i niezręcznie.

Pewnego wtorku pan Dursley jedzie do pracy i zaczyna widzieć rzeczy, które nie mają sensu. Na rogu ulicy siedzi kot, który zdaje się czytać tabliczkę z nazwą ulicy. W mieście kręcą się ludzie w długich, kolorowych płaszczach, a w powietrzu w środku dnia latają sowy. Na dodatek ktoś przy kawie szepcze o jakimś zniknięciu i o ludziach o dziwnym nazwisku, które Dursley zna aż za dobrze. Wieczorem postanawia, że to zbieg okoliczności, i nic nie mówi żonie.

Gdy zapada noc, kot spod domu zmienia się w surową kobietę w okularach. Chwilę później pojawia się starszy mężczyzna z długą srebrną brodą i dziwnym urządzeniem, którym gasi uliczne latarnie. Rozmawiają przyciszonymi głosami. Najgroźniejszy czarnoksiężnik ich czasów zniknął po tym, jak próbował zabić roczne dziecko. Rodzice dziecka zginęli, a ono samo przeżyło z blizną na czole w kształcie błyskawicy. Starszy czarodziej uważa, że chłopiec powinien dorastać z jedynymi krewnymi, jacy mu zostali. Kobieta w okularach protestuje, bo uważa tych ludzi za nieznośnych.

W ciemności słychać ryk silnika i z nieba opada ogromny motocykl, na którym siedzi olbrzymi, zarośnięty mężczyzna. W ramionach trzyma owinięte w koc niemowlę. Czarodzieje kładą dziecko na progu domu i zostawiają przy nim list z wyjaśnieniami. Mężczyzna ociera łzy, a potem cała trójka odchodzi, bo w tę noc w całym kraju ludzie z tajemnego świata świętują koniec złych czasów. Mały chłopiec śpi spokojnie na zimnym progu i jeszcze nie wie, że dziesięć lat spędzi w komórce pod schodami, zanim dowie się, kim naprawdę jest.