«Ключик от нового дома»: часть 9 — История перед всем классом (сказка на польском с переводом)
Оригинал
Część 9: Historia przed całą klasą
W dniu konkursu w klasie jest bardzo cicho. Dzieci po kolei wychodzą na środek i opowiadają swoje historie. (В день конкурса в классе очень тихо. Дети по очереди выходят на середину и рассказывают свои истории.) Zosia mówi o wakacjach u dziadków na wsi. Kuba, ku zdziwieniu wszystkich, opowiada o tym, jak bał się pierwszego dnia w tej szkole, bo też kiedyś był nowy. (Зося рассказывает о каникулах у бабушки с дедушкой в деревне. Куба, ко всеобщему удивлению, рассказывает о том, как боялся первого дня в этой школе, потому что когда-то тоже был новеньким.) Taras patrzy na niego i nagle rozumie, dlaczego Kuba był dla niego taki niemiły. (Тарас смотрит на него и вдруг понимает, почему Куба был с ним таким неприятным.)
Na końcu przychodzi kolej Tarasa. Nogi ma jak z waty, ale wychodzi na środek i bierze głęboki oddech. (В конце приходит очередь Тараса. Ноги у него будто ватные, но он выходит на середину и глубоко вдыхает.) „Moja historia nazywa się «Chłopiec i krasnal»” — zaczyna. («Моя история называется «Мальчик и краснал»», — начинает он.) Opowiada o walizkach i autobusie, o chlebie i bułce, o psie nad rzeką i o burzy, kiedy zgasło światło. (Он рассказывает о чемоданах и автобусе, о хлебе и булочке, о псе у реки и о буре, когда погас свет.) Nie mówi tylko, że krasnal naprawdę rozmawiał. Mówi, że „każdy, kto przyjeżdża do nowego miasta, potrzebuje swojego krasnala”. (Он не говорит только, что краснал по-настоящему разговаривал. Говорит, что «каждому, кто приезжает в новый город, нужен свой краснал».)
Kilka razy się myli, raz zapomina słowa, ale nikt się nie śmieje. Kiedy kończy, w klasie przez chwilę jest zupełnie cicho. (Несколько раз он ошибается, раз забывает слово, но никто не смеётся. Когда он заканчивает, в классе какое-то мгновение совсем тихо.) Potem Kuba zaczyna klaskać pierwszy, a za nim cała klasa. (Потом Куба первым начинает хлопать, а за ним весь класс.)
Pani Ewa ma łzy w oczach. Historia Tarasa zostaje wybrana na apel, razem z historią Kuby. (У пани Эвы слёзы на глазах. Историю Тараса выбирают для линейки вместе с историей Кубы.) Na przerwie Kuba podchodzi do Tarasa i patrzy w podłogę. „Przepraszam za tamto. Byłem głupi”. (На перемене Куба подходит к Тарасу и смотрит в пол. «Прости за то. Я был глупым».) „Nic się nie stało” — odpowiada Taras. To zdanie zna już bardzo dobrze, bo słyszał je wiele razy, kiedy to on popełniał błędy. («Ничего страшного», — отвечает Тарас. Это предложение он уже знает очень хорошо, потому что слышал его много раз, когда ошибался он сам.)
Читать без перевода
Część 9: Historia przed całą klasą
W dniu konkursu w klasie jest bardzo cicho. Dzieci po kolei wychodzą na środek i opowiadają swoje historie. Zosia mówi o wakacjach u dziadków na wsi. Kuba, ku zdziwieniu wszystkich, opowiada o tym, jak bał się pierwszego dnia w tej szkole, bo też kiedyś był nowy. Taras patrzy na niego i nagle rozumie, dlaczego Kuba był dla niego taki niemiły.
Na końcu przychodzi kolej Tarasa. Nogi ma jak z waty, ale wychodzi na środek i bierze głęboki oddech. „Moja historia nazywa się «Chłopiec i krasnal»” — zaczyna. Opowiada o walizkach i autobusie, o chlebie i bułce, o psie nad rzeką i o burzy, kiedy zgasło światło. Nie mówi tylko, że krasnal naprawdę rozmawiał. Mówi, że „każdy, kto przyjeżdża do nowego miasta, potrzebuje swojego krasnala”.
Kilka razy się myli, raz zapomina słowa, ale nikt się nie śmieje. Kiedy kończy, w klasie przez chwilę jest zupełnie cicho. Potem Kuba zaczyna klaskać pierwszy, a za nim cała klasa.
Pani Ewa ma łzy w oczach. Historia Tarasa zostaje wybrana na apel, razem z historią Kuby. Na przerwie Kuba podchodzi do Tarasa i patrzy w podłogę. „Przepraszam za tamto. Byłem głupi”. „Nic się nie stało” — odpowiada Taras. To zdanie zna już bardzo dobrze, bo słyszał je wiele razy, kiedy to on popełniał błędy.