Читать «Гарри Поттер и Философский камень» на польском с переводом
Оригинал
Rozdział 1: Dziwny wtorek na Privet Drive
Państwo Dursleyowie mieszkają w zwykłym domu przy ulicy Privet Drive i bardzo pilnują, żeby nikt nie uznał ich za dziwnych. (Семья Дурсли живёт в обычном доме на улице Прайвет-драйв и очень следит за тем, чтобы никто не счёл их странными.) Pan Dursley kieruje firmą, która produkuje świdry. Jest potężny, ma wąsy i prawie nie widać mu szyi. (Господин Дурсли руководит фирмой, которая производит свёрла. Он грузный, с усами, а шеи почти не видно.) Jego żona jest chuda, jasnowłosa i ma wyjątkowo długą szyję, której używa do zaglądania sąsiadom przez płot. (Его жена худая, светловолосая и у неё необычайно длинная шея, которой она пользуется, чтобы заглядывать к соседям через забор.) Mają małego synka Dudleya i uważają go za najwspanialsze dziecko pod słońcem. (У них есть маленький сын Дадли, и они считают его самым замечательным ребёнком под солнцем.)
Dursleyowie mają jednak sekret, którego boją się jak ognia. Siostra pani Dursley wyszła za mąż za człowieka z zupełnie innego świata. (Однако у Дурсли есть тайна, которой они боятся как огня. Сестра госпожи Дурсли вышла замуж за человека из совсем другого мира.) Od lat nie utrzymują kontaktu, a pani Dursley woli udawać, że żadnej siostry nigdy nie miała. (Они уже много лет не поддерживают связь, а госпожа Дурсли предпочитает делать вид, что сестры у неё никогда не было.) Samo nazwisko tej rodziny wystarcza, żeby w domu zrobiło się cicho i niezręcznie. (Одной фамилии этой семьи достаточно, чтобы в доме стало тихо и неловко.)
Pewnego wtorku pan Dursley jedzie do pracy i zaczyna widzieć rzeczy, które nie mają sensu. Na rogu ulicy siedzi kot, który zdaje się czytać tabliczkę z nazwą ulicy. (Однажды во вторник господин Дурсли едет на работу и начинает видеть вещи, не имеющие смысла. На углу улицы сидит кот, который будто читает табличку с названием улицы.) W mieście kręcą się ludzie w długich, kolorowych płaszczach, a w powietrzu w środku dnia latają sowy. (В городе толпятся люди в длинных разноцветных плащах, а в воздухе посреди дня летают совы.) Na dodatek ktoś przy kawie szepcze o jakimś zniknięciu i o ludziach o dziwnym nazwisku, które Dursley zna aż za dobrze. (К тому же кто-то за кофе шепчет о каком-то исчезновении и о людях со странной фамилией, которую Дурсли знает слишком хорошо.) Wieczorem postanawia, że to zbieg okoliczności, i nic nie mówi żonie. (Вечером он решает, что это совпадение, и ничего не говорит жене.)
Gdy zapada noc, kot spod domu zmienia się w surową kobietę w okularach. Chwilę później pojawia się starszy mężczyzna z długą srebrną brodą i dziwnym urządzeniem, którym gasi uliczne latarnie. (Когда наступает ночь, кот у дома превращается в строгую женщину в очках. Чуть позже появляется пожилой мужчина с длинной серебряной бородой и странным устройством, которым гасит уличные фонари.) Rozmawiają przyciszonymi głosami. Najgroźniejszy czarnoksiężnik ich czasów zniknął po tym, jak próbował zabić roczne dziecko. (Они разговаривают приглушёнными голосами. Самый могущественный чернокнижник их времён исчез после того, как пытался убить годовалого ребёнка.) Rodzice dziecka zginęli, a ono samo przeżyło z blizną na czole w kształcie błyskawicy. (Родители ребёнка погибли, а он сам выжил со шрамом на лбу в форме молнии.) Starszy czarodziej uważa, że chłopiec powinien dorastać z jedynymi krewnymi, jacy mu zostali. Kobieta w okularach protestuje, bo uważa tych ludzi za nieznośnych. (Старший волшебник считает, что мальчик должен расти с единственными родственниками, которые у него остались. Женщина в очках протестует, потому что считает этих людей невыносимыми.)
W ciemności słychać ryk silnika i z nieba opada ogromny motocykl, na którym siedzi olbrzymi, zarośnięty mężczyzna. W ramionach trzyma owinięte w koc niemowlę. (В темноте слышен рёв мотора, и с неба спускается огромный мотоцикл, на котором сидит гигантский, заросший мужчина. В руках он держит младенца, завёрнутого в одеяло.) Czarodzieje kładą dziecko na progu domu i zostawiają przy nim list z wyjaśnieniami. (Волшебники кладут ребёнка на пороге дома и оставляют рядом с ним письмо с объяснениями.) Mężczyzna ociera łzy, a potem cała trójka odchodzi, bo w tę noc w całym kraju ludzie z tajemnego świata świętują koniec złych czasów. (Мужчина вытирает слёзы, а потом вся тройка уходит, потому что в эту ночь по всей стране люди из тайного мира празднуют конец злых времён.) Mały chłopiec śpi spokojnie na zimnym progu i jeszcze nie wie, że dziesięć lat spędzi w komórce pod schodami, zanim dowie się, kim naprawdę jest. (Маленький мальчик спокойно спит на холодном пороге и ещё не знает, что десять лет проведёт в каморке под лестницей, прежде чем узнает, кто он на самом деле.)
Читать без перевода
Rozdział 1: Dziwny wtorek na Privet Drive
Państwo Dursleyowie mieszkają w zwykłym domu przy ulicy Privet Drive i bardzo pilnują, żeby nikt nie uznał ich za dziwnych. Pan Dursley kieruje firmą, która produkuje świdry. Jest potężny, ma wąsy i prawie nie widać mu szyi. Jego żona jest chuda, jasnowłosa i ma wyjątkowo długą szyję, której używa do zaglądania sąsiadom przez płot. Mają małego synka Dudleya i uważają go za najwspanialsze dziecko pod słońcem.
Dursleyowie mają jednak sekret, którego boją się jak ognia. Siostra pani Dursley wyszła za mąż za człowieka z zupełnie innego świata. Od lat nie utrzymują kontaktu, a pani Dursley woli udawać, że żadnej siostry nigdy nie miała. Samo nazwisko tej rodziny wystarcza, żeby w domu zrobiło się cicho i niezręcznie.
Pewnego wtorku pan Dursley jedzie do pracy i zaczyna widzieć rzeczy, które nie mają sensu. Na rogu ulicy siedzi kot, który zdaje się czytać tabliczkę z nazwą ulicy. W mieście kręcą się ludzie w długich, kolorowych płaszczach, a w powietrzu w środku dnia latają sowy. Na dodatek ktoś przy kawie szepcze o jakimś zniknięciu i o ludziach o dziwnym nazwisku, które Dursley zna aż za dobrze. Wieczorem postanawia, że to zbieg okoliczności, i nic nie mówi żonie.
Gdy zapada noc, kot spod domu zmienia się w surową kobietę w okularach. Chwilę później pojawia się starszy mężczyzna z długą srebrną brodą i dziwnym urządzeniem, którym gasi uliczne latarnie. Rozmawiają przyciszonymi głosami. Najgroźniejszy czarnoksiężnik ich czasów zniknął po tym, jak próbował zabić roczne dziecko. Rodzice dziecka zginęli, a ono samo przeżyło z blizną na czole w kształcie błyskawicy. Starszy czarodziej uważa, że chłopiec powinien dorastać z jedynymi krewnymi, jacy mu zostali. Kobieta w okularach protestuje, bo uważa tych ludzi za nieznośnych.
W ciemności słychać ryk silnika i z nieba opada ogromny motocykl, na którym siedzi olbrzymi, zarośnięty mężczyzna. W ramionach trzyma owinięte w koc niemowlę. Czarodzieje kładą dziecko na progu domu i zostawiają przy nim list z wyjaśnieniami. Mężczyzna ociera łzy, a potem cała trójka odchodzi, bo w tę noc w całym kraju ludzie z tajemnego świata świętują koniec złych czasów. Mały chłopiec śpi spokojnie na zimnym progu i jeszcze nie wie, że dziesięć lat spędzi w komórce pod schodami, zanim dowie się, kim naprawdę jest.