Godzina po polsku: która godzina, o której, od szóstej do czternastej, w poniedziałek
Na rozmowie kwalifikacyjnej, w grafiku zmian, a nawet w wiadomości od przełożonego szybko okazuje się, że zegar trzeba czytać po polsku. Piszą ci „zaczynamy o szóstej”, „koniec zmiany o czternastej trzydzieści”, „od poniedziałku do piątku” i za każdą frazą stoją własne końcówki. Dobra wiadomość: reguł jest niewiele. Poniżej omawiamy, jak zapytać o godzinę, jak ją nazwać na dwa sposoby (oficjalny i potoczny) oraz jak powiedzieć, że potrzebujesz poniedziałku albo godzin od szóstej do dwudziestej drugiej.
Jak zapytać o godzinę
- Która godzina? albo Która jest godzina?
- Ile jest czasu? — potocznie.
- O której godzinie zaczynasz pracę?
- O której kończysz?
Zwróć uwagę na dwa słowa: która (rodzaj żeński, bo chodzi o godzinę) i której (miejscownik po przyimku o). To to samo „która”, tylko w różnych przypadkach.
Odpowiedź: liczebniki porządkowe rodzaju żeńskiego
Godzina to rzeczownik rodzaju żeńskiego, więc liczebniki się zmieniają: pierwsza, druga, trzecia, czwarta, piąta, szósta, siódma, ósma, dziewiąta, dziesiąta, jedenasta, dwunasta. Odpowiadając na „Która godzina?”, używamy mianownika: Jest piąta. Jest wpół do ósmej. Na „O której?” — miejscownik z końcówką -ej: o piątej, o szóstej, o ósmej, o dwunastej.
Dwa sposoby nazywania czasu
Oficjalny (24-godzinny) stosuje się w rozkładach, ogłoszeniach i w pracy: czternasta trzydzieści (14:30), dwudziesta druga (22:00), szósta piętnaście (6:15). Jest jednoznaczny i nikt się nie pomyli.
Potoczny (12-godzinny) używany na co dzień, ze słowami „po” i „za”:
- piętnaście po trzeciej albo kwadrans po trzeciej — 3:15.
- wpół do czwartej — 3:30.
- za piętnaście czwarta albo za kwadrans czwarta — 3:45.
- za dziesięć szósta — 5:50.
- dziesięć po piątej — 5:10.
Uwaga na „wpół do”: wpół do trzeciej to 2:30, nie 3:30. Osoby mówiące po ukraińsku czy rosyjsku znają tę konstrukcję z własnego języka, ale warto ją zapamiętać.
Od … do: zmiany w pracy
Dla przedziału czasu używamy od + dopełniacz i do + dopełniacz: od szóstej do czternastej, od ósmej do szesnastej. Oto typowy grafik zmian:
- Pierwsza zmiana: od szóstej do czternastej.
- Druga zmiana: od czternastej do dwudziestej drugiej.
- Trzecia zmiana: od dwudziestej drugiej do szóstej.
Dni tygodnia
Nazwy: poniedziałek, wtorek, środa, czwartek, piątek, sobota, niedziela. Na pytanie „kiedy?” używamy w + biernik: w poniedziałek, we wtorek, w środę, w czwartek, w piątek, w sobotę, w niedzielę. Przed „wtorek” dochodzi e dla łatwiejszej wymowy: we wtorek.
- W poniedziałek zaczynam o szóstej.
- We wtorek mam wolne.
- W sobotę pracuję do czternastej.
Dla przedziału dni: od poniedziałku do piątku (dopełniacz). A dla czynności powtarzalnych — w poniedziałki albo co poniedziałek.
Pory dnia
- rano; w południe; po południu; wieczorem; w nocy.
- zmiana poranna / popołudniowa / nocna.
Jak często: co, raz, codziennie
- codziennie; co tydzień; co godzinę; co dwie godziny.
- raz w tygodniu; dwa razy w miesiącu.
- zawsze, często, czasem, rzadko, nigdy.
Jak długo: przez, za, temu
- przez dwie godziny.
- za godzinę — w przyszłości.
- godzinę temu.
- od dwóch lat.
Zwroty o spóźnieniu i przerwach
W codziennych sytuacjach na zmianie przydają się gotowe konstrukcje:
- Spóźnię się o dziesięć minut.
- Zaczynam za pięć minut.
- Przerwa jest o dziewiątej.
- Czy mogę wyjść wcześniej? (wcześniej — przed czasem, później — po czasie).
- Do zobaczenia jutro o szóstej!
Warto je przeczytać na głos kilka razy, żeby końcówki (o dziewiątej, o szóstej) weszły w nawyk.
Dialog o grafiku
- — O której zaczynasz pracę w poniedziałek?
- — O szóstej. A ty?
- — Ja mam drugą zmianę, od czternastej do dwudziestej drugiej.
- — Spotkamy się w sobotę wpół do trzeciej?
Trzy typowe błędy
- „O szósta”. Poprawnie: o szóstej. Po o liczebnik porządkowy stoi w miejscowniku.
- „W wtorek”. Poprawnie: we wtorek.
- „Wpół do trzeciej” jako 3:30. To 2:30. Wpół do czwartej to 3:30.
Praktyka
Powiedz po polsku, używając formy w nawiasie.
- Zaczynam pracę ___ (szósta).
- Pracuję od poniedziałku ___ piątku.
- ___ wtorek mam wolne.
- 2:30 potocznie: ___ do trzeciej.
- Koniec zmiany ___ czternastej trzydzieści.
- Spotykamy się ___ sobotę.
- Autobus jeździ ___ pół godziny.
- Pracuję ___ osiem godzin.
Odpowiedzi: 1 — o szóstej; 2 — do; 3 — We; 4 — wpół; 5 — o; 6 — w; 7 — co; 8 — przez.
Podsumowanie
Zapamiętaj schemat: Która godzina? — mianownik, O której? — miejscownik z końcówką -ej, od … do — dopełniacz, a w + dzień — biernik. W grafikach pracy wystarczy ci wersja 24-godzinna i od niej warto zacząć.